Hallo lieve medewebbies...
BEn geveld door een burn-out en eigenlijk willen ze me opnemen maar
dat wil ik niet. IK heb de laatste maanden zoveel te verwerken gehad
dat ik een heel erg eng iets heb ontwikkeld, ik voel alleen aan de voorkant
van mijn hoofd een enorme druk, het suist ,klopt en gaat uit...en dat is heel erg
eng, mijn hoofd gaat dus uit en dan ben ik helemaal uitgeschakelt...
vandaag veel geslapen en dan ben ik weer even helder...
Bij mijn dochter is dus een geestelijke aandoening geconstateerd...
ik kan er nog steeds niet te veel over zeggen, maar laten we zeggen
dat we er misschien wel 10 jaar mee zoet zijn wil dit weer onder
controle komen en al die tijd zal zij ook in zware therapie moeten...
Er vallen een aantal puzzelstukjes op zijn plek, maar door die aandoening
heeft ze een enorme chaos van haar leven gemaakt, dus moet ze nu ook
voor 3 jaar de schuldsanering in....ze woont op zichzelf dus dan kun
je nou eenmaal veel verbergen...
Ik ben op zich heel erg sterk en kan vrij veel handelen, maar nu viel
echt alles samen, waaronder ook de dood van mijn lievelingskat die ik
al 12 jaar had, en soms kan zoiets de druppel zijn, al die tijd ga je
gewoon door en dan verlies je zo'n lief vriendje en zakt alles in
elkaar...hij voelde me aan als ik ff niet lekker in mijn vel zat, dan
kwam hij naast me zitten , tegen me aan en deed verder niks
alleen tegen me aanzitten , naar me kijken en kopjes geven...
HIj ging heen voor een keelinfectie en daar ontdekten ze een bult
in zijn buik die heel erg diep zat en een maand
later was ik hem kwijt...en dat was "way to much" ..
IK heb zoveel moeten regelen, anders had ze op straat gestaan
dus ben maanden bezig geweest met al haar papieren, deurwaarders
incasso's, vreselijke schulden, rechtzaak etc, er was geen dag rust
geen een dag, ik werd de hele dag gebeld door schuldeisers en moest
alles oplossen, heb nog een kind, een eigen huishouden etc..en dus een
dochter die opgenomen werd op de crisis opname en geloof me
zodra je kind haar/zijn leven zegt te willen beeindigen, stopt je eigen leven...
jammer genoeg heb ik alle spanning en druk niet kunnen dragen en
ben ik nu na een maand of 5 intensieve stress overspannen geraakt...
Nou jullie hebben een verknopt beeld gekregen, er is nog veel meer
maar ik denk dat het wel goed is om dit hier op deze manier te
delen, denk niet dat ik iets ten nadele zeg van mijn dochter...
En ondanks al deze vreselijk ellende die nog lang niet voorbij is
is er ook iets moois gebeurd. Ja zo gek kan het gaan natuurlijk...
Omdat ik zo vreselijk verdrietig was/ben om het verlies van mijn
lieve kat Dopey ben ik toch weer gaan zoeken naar een katje...
de leegte ervaar ik echt als vreselijk....niemand kan Dopey
vervangen en daar gaat het dan ook niet om. FOx , mijn andere
lieve poes mist haar maatje ook heel erg en we waren er snel
over uit dat er weer een vriendje bij moest komen....
De keuze is gevallen op een Brits korthaar Katertje van een jaar..
ik wilde niet perse een kitten, maar wilde wel voor een keer in
mijn leven een echte raskat...vind het zo leuk dat je een raskat
echt uit kunt kiezen op karakter...
We hebben hem afgelopen dinsdag opgehaald , helemaal uit
Belgie, vriendje heeft gereden en ik kon lekker ontspannen..
Oordeel zelf maar...is het geen schatje??  | _kopie_(2).jpg)
